Eet als een beest

Waarom zou ik vanavond niet eens de discipline los laten? Bij het idee begin ik al te stralen. Dus eet ik. Met handen tegelijk: noten, rijst, crackers en mayonaise (perfecte combinatie :). Als een beest schrok ik grote scheppen naar binnen. Eén keer per week is het feest, eet als een beest!

Nogal een contrast met mijn eetmeditaties, mini vorkjes en uitgemeten porties. Ik moet steeds alert zijn van mezelf: zorgen dat ik goed proef, rustig eet en op tijd stop. Het gaat tegen mijn natuurlijke neiging in om snel, veel en vaak te eten.

Als kind at ik het meest van iedereen. Zelfs evenveel als mijn vader. Ik was ook dol op snacken. ’s Middags chips uit de blauwe ton, ’s avonds sneaky sluipen naar de koektrommel.

Ik vind het fijn dat ik me nu beter kan beheersen als vroeger. Daardoor krijg ik energie van eten i.p.v. dat het me energie kost. Maar één avond per week losgaan kan helemaal geen kwaad. Ja, ik heb nu waar ik bang voor ben: oprispingen en een suf gevoel. Normaal zou ik me gefrustreerd, schuldig en verdrietig voelen. Maar nu voel ik me goed, want vanavond mag het. Zo zie je maar, het gaat niet om wat er gebeurt maar welk oordeel je daar aan koppelt.

Ik ben benieuwd of één zo’n avond het makkelijker maakt om de rest van de week wel gedisciplineerd te zijn. Alles wat niet mag is verleidelijk namelijk. Zo’n schep pure veganistische mayonaise is helemaal niet lekker, het is lekker om stout te zijn. In wezen blijven we kleine kinderen. Dat is leuk, dat houdt ons speels, bruisend en vernieuwend. Die kleine Marleen, ga ik niet straffen maar belonen. Als ze zes dagen bewust eet, mag ze één avond losgaan. Helemaal enthousiast over dit idee! Super ook voor sinterklaas en kerst. Het is zo ontzettend moeilijk om dan niet over je grens te gaan. Ik sta mezelf dan toe om mega over mijn grens heen te gaan. Zo erg dat ik de rest van de avond geen pap meer kan zeggen. Als ik me daar op instel, is dat helemaal niet erg. Dan is dat juist genieten: kijk is hoe lekker fout ik bezig ben.

Eens denken zijn er nog meer ‘foute’ dingen die ik niet mag van mezelf? Smokkelen van mijn veganistische dieet: Parmezaanse kaas, kibbeling, mosselen of broodje shoarma. Drank waar ik hyper of suf van word: cappuccino, frisdrank, speciaal biertjes en whisky. Schijt hebben aan het milieu: shoppen bij de Primark, vliegen naar Schotland, geld uitgeven aan kleding die ik supermooi maar niet praktisch vind. Daar ga ik ook eens wat mee doen op zo’n avond. Ga heus niet elke week smokkelen van mijn veganistische dieet, wees niet bang. Ik kan niet mijn hele leven veganist blijven zonder af en toe te zondigen. Het geeft me een benauwd gevoel als ik iets nooit meer van mezelf mag doen. Ik hou van afwisseling en ruimte om te doen waar ik zin in heb. Ook als dat betekent dat ik soms wat minder verantwoord bezig ben. Ik hoef niet de heilige Maria Magdalena te zijn, al ben ik daar wel naar vernoemd 😉.

Kortom: goede gewoontes hou je vol, als uitzonderingen mogelijk zijn. Dan blijft het leuk! Althans zo werkt het voor mij.

Hoe ga jij om met (nieuwe) gewoontes? Doe jij het elke dag trouw of zondig je wel eens? Helpt zondigen jou om een gewoonte vol te houden of juist niet? Ik hoor graag van je.

Ik zou het heel tof vinden als je dit artikel zou willen liken of delen via social media!
error20

2 thoughts on “Eet als een beest

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error

Heb je wat aan deze blog? Vertel het verder!