Ik ben nutteloos, mijn nieuwe lijfspreuk

Ik ben nutteloos. Het is eerste wat ik zeg als ik ’s morgens in de spiegel kijk. Nee het is geen grapje. Het is een methode van Omdenken. Negatieve overtuigingen ga ik niet langer te lijf. Zelfspot is een beter medicijn.

Ik ga hier later verder op in. Even wat voorkennis. Ik doe mijn best om elke dag genoeg te slapen, te sporten en gezond te eten. Als dat niet lukt, baal ik. Verdomme, waarom heb ik nu teveel gegeten? Waarom ben ik niet op tijd naar bed gegaan? Dan was ik nu wel fit geweest.

Het probleem is niet dat ik me soms niet fit voel. Het probleem is dat ik me altijd fit wil voelen. Waarom wil ik me altijd fit voelen? Omdat ik graag nuttig wil zijn. Diep vanbinnen heb ik het idee dat ik nutteloos ben. Daarom moet ik elke dag het tegendeel bewijzen. Als ik me fit voel kan ik veel doen. Als ik veel doe, voel ik me nuttig. Fit zijn is slechts een middel om me nuttig te voelen.

Mijn ratio weet dondersgoed dat ik vaak wel nuttig ben. Van anderen hoor ik dat ze mij juist heel nuttig vinden. Maar zo’n diep innerlijk gevoel is een soort rupsje nooit genoeg. Die wil continue bevestigt worden. Één dag niks nuttigs doen, dat is veel te veel.

Door deze negatieve overtuiging ga ik regelmatig over mijn grenzen heen. Schoolwerk doen terwijl ik zin heb om te sporten. Boodschappen doen, terwijl ik overprikkelt ben. Naar de studentenvereniging gaan, terwijl ik naar bed wil. Ik ben ook bang om iets te doen waardoor ik in de toekomst minder nuttig ben. Als ik nu slecht slaap, kan ik morgen niet aan school werken en geef ik maandag een slechte presentatie.  En ik wil ook nog eens veel tegelijk: ik wil ‘s avonds naar de studentenvereniging en de volgende dag fris en fruitig aan school werken. Het is altijd: EN, niet: OF. Door altijd maar nuttig te willen zijn leg ik een grote druk op mezelf. Hier komt het grootste deel van mijn stress vandaan. Ik wil de controle behouden, zodat ik mij nuttig kan blijven voelen

Het klinkt misschien heftig om diep vanbinnen het gevoel te hebben dat ik nutteloos ben. Dat is het niet, iedereen heeft van deze negatieve overtuigingen. Niet in het ratio, maar in het gevoel. Waarschijnlijk ben je er niet van bewust. Veelvoorkomende negatieve overtuigingen zijn:

-ik ben slap

-ik ben dom

-ik ben een loser (kan in verschillende vormen: ik ben een slechte vader, dochter, vriendin, werknemer)

-ik ben onaardig

-ik ben lelijk

-ik ben ongezellig

-Ik ben onbelangrijk

-ik ben saai

In welke negatieve overtuiging herken jij je? Weet je het niet? Bedenk dan: wat is een thema in jou leven? Waar doe jij je stinkende best voor? Voor je familie, je uiterlijk, werk, sociale leven? Waarin moet jij jezelf steeds bewijzen? Waarin ga jij over je grenzen heen? De pleasers hebben diep vanbinnen het gevoel onaardig te zijn. IJdele mensen hebben  diep vanbinnen het gevoel dat ze lelijk zijn. Mensen met de hoogste cijfers voelen diep van binnen: ik ben dom. Klinkt raar, maar is logisch.

Ik zal het vergelijken met een positieve overtuiging. Ik ben er gevoelsmatig van overtuigd dat ik aardig ben. Daarom heb ik geen moeite om een keertje niet aardig te zijn en durf ik eerlijk te zijn over wat mij dwarszit in een vriendschap. Als ik echt zou voelen dat ik nuttig was, zou ik ook geen moeite meer hebben een dag niet nuttig te zijn.

De kern van al deze negatieve overtuigingen is: ik ben niet goed genoeg. Toen we geboren werden hadden we het gevoel goed genoeg te zijn. In onze kinderjaren is ons verteld dat we niet goed zijn zoals we zijn. We werden berispt, omdat we ongehoorzaam waren. We sprongen op het bed bijvoorbeeld. Dit heeft ons geleerd dat we pas goed genoeg zijn als we aan bepaalde voorwaarden voldoen (niet op het bed springen). Als kind konden we deze gebeurtenissen nog niet relativeren.  Hierdoor zijn de negatieve overtuigingen ontstaan. Deze hersenprogramma’s zijn een automatisme geworden. Zolang wij er niet bewust mee bezig zijn, zullen deze negatieve overtuigingen blijven voortbestaan.

Fijn zo’n negatieve overtuiging, maar hoe kom ik er vanaf?

Kijk elke dag in de spiegel en zeg je negatieve overtuiging. Ik zeg nu elke dag tegen mezelf: ik ben nutteloos. Nee dit is geen grapje. Hoe meer je de overtuiging hardop zegt, hoe minder je hem gaat geloven. Een flinke portie zelfspot is het beste medicijn. Ik betrap mezelf er regelmatig op dat ik weer nuttig probeer te zijn. Marleen je bent zo nutteloos, zeg ik dan. Soms met een lach, soms met een stalen gezicht. Ik voel me als een kind die stiekem snoepjes uit de trommel heeft gepakt. Het voelt fout en goed tegelijk. Het doel is om op termijn de negatieve overtuiging onschadelijk te maken. Dat nuttig zijn me niet meer zo bezighoudt. Daar ben ik nog lang niet, maar ik merk wel dat ik steeds meer ‘nutteloze’ dingen doe zonder schuldgevoel. Een uurtje dagdromen gaat me steeds makkelijker af.

Het herhalen van je negatieve overtuiging is een methode van Omdenken. Als je er meer over wilt weten, raadt ik je vooral de podcast aan https://www.omdenken.nl/podcast. Ik ben onwijze fan!

Ik zou het heel tof vinden als je dit artikel zou willen liken of delen via social media!
error20

One thought on “Ik ben nutteloos, mijn nieuwe lijfspreuk”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error

Heb je wat aan deze blog? Vertel het verder!