Eten wat en wanneer ik wil

Klaar voor mijn nieuwe challenge? Vanaf september t/m 1 februari eet ik alleen als ik honger heb en stop ik als ik vol zit. Te simpel om simpel te zijn. Ik heb nog nooit zoveel moeite gehad met het aanleren van een nieuwe gewoonte.

Laat ik je meer vertellen over waarom ik uberhaupt aan deze challenge begonnen ben. Ik heb al vanaf mijn dertiende oprispingen (eten dat terugkomt in mijn keel nadat ik het gegeten heb). In eerste instantie kwam het door mijn lactose-intolerantie. Toen ik stopte met het eten van lactose verminderde deze oprispingen, maar ze bleven wel aanhouden. Ik heb acht jaar lang met dit probleem geworsteld, alles geprobeerd van ziekenhuisonderzoeken tot ademtherapie. De oplossing is te simpel voor woorden: stoppen wanneer ik vol zit. Ik heb twintig jaar lang over mijn grens gegaan met eten, vind je het gek dat ik er klachten van kreeg? Jij krijgt misschien buikpijn, ik krijg oprispingen. Gek dat de dokters en diëtistes nooit met deze oplossing zijn gekomen. De afgelopen twee weken heb ik geen oprispingen gehad, terwijl ik het eerder bij elke maaltijd had. Ik voel me zo lekker in vel daardoor!

Het is geen makkie, deze challenge. Ik zit snel vol en dat is confronterend. In mijn hoofd hoor ik de stem van mijn vader: wat eet je weinig. Daardoor ga ik dan toch een paar happen over mijn grens. Het oordeel van de maatschappij zit erg in mijn hoofd. Ik voel me vaak bezwaard tot ik ‘weinig’ eet.

Ik ben al dun en veganist. Ik wil niet dat mensen zich zorgen over me gaan maken.  Ik wil graag bewijzen dat ik een goede veganist ben, die al haar voedingsstoffen binnenkrijgt. Maar dat gaat niet als ik naar mijn lichaam luister. Ik voel me hartstikke gezond, daar niet van, maar ik doe het niet goed volgens het voedingscentrum. Jaren heb ik het voedingscentrum gezien als autoriteit, nu zie ik mijn lichaam als autoriteit. Mijn lichaam weet wanneer het eten nodig heeft en hoeveel. Een te laag BMI vertelt niet dat je ongezond bent, net zo min als een te hoog BMI dat doet. Ieder persoon is uniek. Waarschijnlijk ga ik nog wel een paar kilo afvallen komende maanden. Als ik eet en sport met mijn hart, kom ik vanzelf op een lichaamsbouw die mij past. Even voor de duidelijkheid. Ik heb zeker geen anorexia. Ik hou van eten en vind het hartstikke jammer dat ik zo snel genoeg heb. Ik vind mezelf ook net iets mooier met wat meer vet om mijn lijf. Maar hé, hoe ik me voel is belangrijker dan hoe ik eruit zie.

Ik ben ook aan het experimenteren met mijn eetpatroon. Jaren at ik dagelijks havermout en bonen. Niet omdat dit mijn favoriete maaltje is, maar omdat er veel goede voedingsstoffen inzitten. Ik heb nooit nagedacht: wat vind ik nu echt lekker? Waar heeft mijn lichaam nu behoefte aan? Dat is één van de redenen dat ik altijd teveel at, eten was saai en ik deed het zonder aandacht. Ik deed nooit mijn best om echt iets lekkers voor mezelf te maken. Ik vroeg me nooit af waar ik nu zin in had. Nu ik dat wel doe, geniet ik zoveel meer van eten. Een vegaburger is zoveel lekkerder als je daar echt zin in hebt. Een eetmeditatie helpt om de hele smaak en ruik sensatie bewust mee te maken. Eten is veel te leuk om zonder aandacht gedaan te worden.

Nu ik bewuster eet, merk ik extra het opgeblazen gevoel wat ik krijg bij het eten van tarwe. Een diëtiste merkte eerder op dat ik een tarwegevoeligheid heb. Ik ga eens experimenteren met glutenvrije producten, er schijnen lekkere verkrijgbaar te zijn in de supermarkt. Ik ben dol op wraps en pitabroodjes, het zou fijn zijn als ik die zorgeloos zou kunnen eten.

Voorlopig ga ik niet letten op voedingsstoffen. Voor mijn eigen en mijn omgeving geruststelling slik dagelijks vitaminepillen. Hoef ik me daar komende tijd niet druk over te maken. Het voelde eerder als een zwaktebod, dan laat je toch zien dat je geen gezonde veganist bent. Maar ik ben van gedachten verandert: ik hoef voor niemand een voorbeeld te zijn. Elk lichaam is anders. Ik kan alleen een voorbeeld zijn in het eten naar mijn intuïtie. In het vertrouwen in de wijsheid van mijn eigen lichaam. Daar kan geen voedingswijzer tegenop. En ja, ik durf nog niet helemaal op de wijsheid van mijn lichaam te vertrouwen en daarom slik ik wel vitaminepillen. Een goede combinatie tussen de wijsheid van mijn lichaam en die van de wetenschap.

Wat vind je van mijn challenge? Wat is je eigen relatie met eten? Ik hoor graag van je, ook een kritische noot is welkom.

Ik zou het heel tof vinden als je dit artikel zou willen liken of delen via social media!
error20

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error

Heb je wat aan deze blog? Vertel het verder!