Waarom ik graag alleen ben

‘Hey Marleen, kom je buiten spelen?’ vroegen mijn vriendinnetjes uit de straat. ‘Nee, ik ben een Disney film aan het kijken, misschien een andere keer’, zei ik zacht. ‘Moet je niet buiten spelen?, het is zo leuk dat jouw vriendinnetjes speciaal voor jou aan de deur komen’, zei mama. ‘Nee ik heb geen zin’, zei ik. Ik wist dat ik eigenlijk mee had moeten gaan, ik werd immers nooit uitgenodigd om mee te spelen. Maar ik was helemaal opgezogen in mijn Disneyfilm. De overgang naar het buitenspelen voelde koud en onveilig. Thuis was mijn veilige cocon. In de stille aanwezigheid van mijn ouders voelde ik me warm, veilig en vrij. In mijn jonge jaren vermaakte ik mij met films kijken, voorgelezen worden (of zelf lezen toen ik dat kon), toneelspelen, dansen, zingen en verkleden. De laatste vier activiteiten zijn dingen die je vaak samen doet. Gek genoeg deed ik deze dingen altijd alleen. Ik had ook geen behoefte om dat met anderen samen te doen. Alleen durfde ik helemaal los te gaan, al mijn fantasie in de vrije loop te laten. Later ging ik op toneel, zang en musical les. Ik vond het leuk, maar ik kon daar niet zo vrij en speels zijn dan alleen.

Creatief en speels

Dit is nog steeds zo. Laatst ben ik weer Kinderen voor Kinderen liedjes gaan luisteren en meezingen. Ik voelde me intens blij en speels. Ik weet dat ik deze gevoelens het best alleen kan opwekken, hoezeer ik me ook bij iemand op mijn gemak voel. Begrijp me niet verkeerd, ik kan best speels en creatief zijn met anderen. Maar onbewust pas ik me altijd aan. Dat is normaal en het is goed te beseffen dat jij dat ook doet. In mijn eentje kan ik ongeremd creatief zijn. Ideeën voor mijn blog krijg ik altijd in mijn eentje; als ik hardloop, lees of onder de douch sta. Mijn hoofd heeft minder ruimte om associaties te leggen als het in contact is met iemand anders.

Focus

Als ik alleen ben kan ik me veel beter focussen. Ik heb ADD en kan moeilijk multitasken. Tuurlijk, praten en de afwas doen kan best. Maar een nieuw recept maken en tegelijkertijd met iemand praten, vind ik lastig. Ik hou van doelgericht en efficiënt werken. Alleen lukt me dat veel beter. Dingen die ik moet doen, doe ik het liefst in mijn eentje.

Contact maken met mezelf

Alleen zijn vind ik essentieel om in contact met mezelf blijven. Momentjes alleen helpen mij om helder te voelen wat ik nodig heb. Als ik bij anderen logeer of op een groepsreis mee ben, probeer ik die momentjes ook echt te pakken. Al is het maar een paar minuten op de wc.

Leer jezelf kennen

Ik ben vorig jaar drie weken alleen naar Dublin geweest. Het alleen zijn viel wel mee, want ik ging elke dag naar school en trok in mijn vrije tijd op met mijn klasgenoten. Toch ben ik wel een aantal keer in mijn eentje op pad geweest. Het leuke aan in mijn eentje op stap gaan, vond ik dat ik ongegeneerd bij elk veganistisch café of boekwinkel naar binnen kon. Helemaal vrij om te gaan en te staan waar ik wilde. Wat ik minder leuk vond is bepaalde musea en historische gebouwen bezoeken. In mijn eentje merkte ik extra dat ik geen energie kreeg van deze activiteiten. Er was geen gezelschap om dat te verbloemen. Zo leerde ik mezelf nog beter kennen. Ik leerde wat ik echt leuk vond om te doen en waar ik gezelschap voor nodig had om het leuk te vinden. Misschien een goede tip voor jou. Stel jezelf is de vraag: ‘Vind ik de dingen die ik met anderen zo leuk dat ik ze ook alleen zal doen?’. De laatste tijd doe ik amper dingen met anderen meer die ik in mijn eentje niet leuk zal vinden. Ik doe liever alleen iets wat ik superleuk vind, dan samen iets wat ik ‘wel oké’ vind. Doordat ik in mijn eentje zo met mijn passies bezig ben, voel ik me nooit eenzaam. Ik ga er helemaal in op en ben soms zelfs extatisch. De aanwezigheid van een persoon met minder enthousiasme voor dit topic, zou mijn goede gevoel alleen maar afremmen.

Samen kan ook super zijn

Op het moment dat ik een gedeelde passie heb met een vriend(in), doe ik graag wat mee. Samen naar een musical, schrijfevent of spirituele workshop bijvoorbeeld. Ook is er één hobby die ik niet in mijn eentje kan doen: goede gesprekken voeren. De beste momenten in Dublin waren de gesprekken met mensen. Mijn klasgenoten van de international school kwamen uit Brazilië, Italië, Spanje, Duitsland en Frankrijk. Mega interessant om over hun leven te horen. Over cultuurverschillen raak ik nooit uitgepraat. Eigenlijk doe ik dat het liefste met mijn vrienden; praten en wandelen. Ik begin echt oud te klinken, mensen hebben zelfs al een grijze haar gespot, haha 😉.

Kortom ik ben graag alleen, maar als ik samen met mensen iets kan doen wat ik echt leuk vind maak ik daar graag gebruik van.

Wat vind je van dit artikel? Ben jij graag alleen? Wat brengt alleen zijn jou? Ik hoor graag van je!

Ik zou het heel tof vinden als je dit artikel zou willen liken of delen via social media!
error20

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error

Heb je wat aan deze blog? Vertel het verder!