Gelukkig zonder relatie, kan dat?

Mijn liefdesleven staat op pauze. Het is moeilijk. Afscheid nemen doet pijn, zeker omdat ik me snel aan iemand hecht. Tegelijkertijd voel ik me heel krachtig. Ik sta weer met beide benen op de grond. Als ik verliefd ben, geef ik mijn geluk deels uit handen. De afspraak met HEM is het hoogtepunt van de week. Als hij een tijdje geen initiatief neemt, word ik onzeker. Het vooruitzicht van een nieuwe afspraak maakt me extatisch. Kortom: verliefdheid is een emotionele achtbaan voor mij. Ik heb mijn geluk weer in eigen handen genomen. Ik heb me in tijden niet zo stabiel gevoeld.

Waarom wilde ik zo graag een relatie? Verliefd zijn kost me energie en maakt me emotioneel instabiel. Je zou zeggen laat links liggen die liefde. Toch ben ik de afgelopen tijd van date naar relatie naar date gesprongen. Is het dat ik toevallig leuke mannen tegenkwam? Of zit er meer achter?

Voor mijn eerste relatie, had ik weinig behoefte aan een partner. Ik kende het fijne geborgen gevoel van een relatie simpelweg niet. Wat je niet kent, kun je ook niet missen. Na het uitgaan van mijn relatie wilde ik dat fijne gevoel weer terugvinden. Maar wat is dat dan precies, dat fijne gevoel van een relatie?

Een relatie was voor mij een reden om te mogen ontspannen. Om te mogen uitslapen, wandelen en uit eten te gaan. Vroeger vond ik samen zijn met anderen zo fijn, omdat ik dan eindelijk mocht relaxen van mezelf. In mijn eentje moest ik altijd ‘nuttige’ dingen doen. Onzin eigenlijk. Nu gun ik mezelf elke dag relaxuurtje(s), op die momenten mag ik precies doen waar ik zin in heb. Meestal is dat voor me uit staren, lezen of documentaires kijken op bed. Ik zoek zelf de inspiratie die mijn geest voedt in plaats van die in een partner te zoeken. Ik kan beter alleen relaxen dan samen, ik hoef me niet aan te passen en kan precies doen waar ik zin in heb. Ik geniet zo van die relaxmomentjes.

Waarom hunkerde ik zo naar een relatie? Heel simpel: verliefd zijn is verslavend. Het gevoel van extase is prachtig. Als ik verliefd ben word ik herinnert aan hoeveel liefde er in mezelf zit. Die andere persoon triggert dat in mij. Kan deze liefde alleen naar boven komen door verliefdheid? Natuurlijk niet. Ik heb dagelijks extatische momenten: als ik terugkom van hardlopen met nieuwe ideeën voor mijn blog; als ik inspirerende podcasts hoor of als ik een goed boek lees. Ik ben verliefd op nieuwe ideeën/inzichten en inspirerende verhalen van moedige mensen. En wie wel eens met mij door de stad heeft gelopen weet dat ik helemaal opleef als ik een nieuw veganistisch product zie.

Ik heb daarentegen niet altijd externe prikkels nodig. Soms is het genoeg om mij te richten op mijn hartstreek, om deze liefde te voelen. Liefde zit in mij en in ieder van ons. Het heeft een enorme power die sterker is dan onszelf. Soms ligt daar alleen wat troep voor uit ons verleden, waardoor we er geen contact mee kunnen maken. Ik gun je dat daar zelf contact mee kan maken, zonder dat je iemand nodig hebt om dat te triggeren.

Wat zocht ik in een relatie wat ik niet mezelf kon vinden? Warmte, geborgenheid en veiligheid. Ik las een blogpost van Willemijn die heeft geleerd dit in zichzelf te vinden (lees: https://www.liefvoorjeleif.nl/ik-ben-happy-single-en-bijna-29/). Ik dacht eerst: huh, hoe dan? Deze drie woorden associeerde ik sterk met samenzijn, tot er wat bijzonders gebeurde.

Op het moment dat ik me eenzaam voelde, omarmde ik mezelf. Letterlijk. Normaal zou ik me voorstellen dat iemand anders dat deed, maar nu nam ik het heft in eigen hand. In gedachten zei ik: Marleen ik zal er altijd voor je zijn. Wat je ook doet, welke fouten je ook maakt, ik zal altijd van je blijven houden. Ik zal nooit vergeten welke goede dingen je voor mij en anderen hebt gedaan. Natuurlijk zal ik soms van je balen, zeggen dat ik je haat in een opwelling. Maar daarna maak ik het snel weer goed met je. Als het slecht met je gaat, zal ik extra goed voor je zorgen. Marleen je bent mijn nummer één voor altijd. Dit gaf me een ontroerd en geborgen gevoel. Ik realiseerde me dat het niet uitmaakt of ik een (langdurige) relatie krijg. Ik ben mijn eigen thuisbasis, mijn rots in de branding. Het zal soms moeilijk zijn om deze liefde in mezelf te vinden. Er ligt nog een hele weg van persoonlijke ontwikkeling voor me. Maar ik vertrouw erop dat ik een goede relatie met mezelf zal onderhouden. Meer zekerheid heb ik niet nodig.

Wat vind je van dit artikel? Wat vind je van het idee dat je de wat je zoekt in een relatie ook in jezelf kan vinden?  Ik hoor heel graag van je!

Ik zou het heel tof vinden als je dit artikel zou willen liken of delen via social media!
error20

11 thoughts on “Gelukkig zonder relatie, kan dat?

  1. Mooie en herkenbare woorden Marleen! Ik denk absoluut dat je alles ook in jezelf kan vinden, eigenlijk bijna ‘gek’ dat we dat soms uit handen lijken te geven.

    1. Dankjewel! Inderdaad raar dat we worden opgevoed met het idee dat iemand anders ons gelukkig zou moeten maken. Vooral door de invloed van films en Disney. Gelukkig kunnen we het ook weer afleren.

  2. Wat mooi verteld Marleen! En voor mij heel herkenbaar, ik ben ook aan leren na meerdere relaties met mezelf en alleen te zijn te waarderen en dat lukt steeds beter. (Pad van zelfliefde) Ik merk dat ik hierin ook veel heb aan de boeken van Jan Geurtz over dit onderwerp bv bevrijd door liefde. Echt een aanrader. Liefs Hilde

    1. Wat mooi dat je hier ook mee bezig bent en hier ook vorderingen in maakt. Ik heb verslaafd aan liefde gelezen op het moment dat ik in een relatie zat. Goed dat je het boek noemt! Ik ga het nog eens lezen, waarschijnlijk haal ik er nu andere dingen uit.

    1. Dankjewel! Goed dat je zegt dat het een proces is. Je bent natuurlijk niet de hele 100% happy als single. Hetzelfde als in een relatie eigenlijk, dan ben je ook niet de 100% van de tijd happy met elkaar.

  3. Zelf ben je voldoende, geluk komt uit jezelf. Een ander kan een mooie aanvulling zijn maar heb je niet nodig om gelukkig te zijn, ik geloof dat. Toch is alleen, soms ook echt alleen. Het maakt je oersterk, je leert alles alleen aan te kunnen. Maar soms mis ik het delen, na 15 jaar gescheiden te zijn, nog steeds. Ik begrijp jouw punt, ik denk dat dat het startpunt zou moeten zijn; ik en mijn eigen geluk. Lots of happiness 😊🤗

    1. Ja het is inderdaad een startpunt om van jezelf te houden. Ik snap dat je dat delen mist, dat is toch moeilijk om in jezelf te vinden. Het is ook niet het streven om nooit een partner te missen, dat is onrealistisch. Het streven is voor mij om tevreden te zijn als single, met alle leuke en minder leuke momenten die daarbij horen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error

Heb je wat aan deze blog? Vertel het verder!