een klein stukje mij

zoals de participatiewet besloot
maak ik eigen nieuw gedrag
nooit meer opstaan in de trein
voor mensen die ouder dan mij zijn
ik kan nog best staan hoor
wat denk je wel, hoe oud ik ben
uit respect slik mijn respect in
buiten is het koud en binnen
klopt een hart vol hongerige heimwee naar mijn overleden moeder
land
bij elke stap wordt mijn eigenwaarde ingetrapt door de ongewone waarden van dit koude kikkerland
participeren
oké
assimileren nee.
tuurlijk
ik zeg wat je wil horen
laat je zien wat je wil zien
alleen
grip op mijn hoofd zal je nooit krijgen

Ik zou het heel tof vinden als je dit artikel zou willen liken of delen via social media!
error20

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error

Heb je wat aan deze blog? Vertel het verder!